„Mieć szczęście” = Najprościej to sytuacja, w której wydarza
się coś korzystnego, mimo że nie miałeś nad tym pełnej kontroli.
1. Przypadek
To klasyczne rozumienie szczęścia.
Byłeś we właściwym miejscu, we właściwym czasie. Kogoś spotkałeś, czegoś uniknąłeś, coś ci się udało, choć równie dobrze mogło się nie udać.
2. Ocena z perspektywy
Czasem „szczęściem” nazywamy po prostu wynik, który okazał się dla nas dobry. Czyli nie tyle jakaś magiczna siła, tylko nasz sposób opisu rzeczywistości:
„Miałem szczęście, że tam nie pojechałem”,
„Miałem szczęście, że trafiła mi się ta praca”.
3. Przygotowanie spotykające okazję
Bardzo często szczęście nie działa w próżni.
Dwie osoby dostają podobną okazję, ale tylko jedna umie ją wykorzystać.
Wtedy mówimy „miał szczęście”, choć część tego szczęścia wynikała z gotowości, charakteru, doświadczenia, odwagi.
Szczęście to korzystny dla nas splot okoliczności, na
który mamy ograniczony wpływ, ale którego skutki często zależą też od tego, kim jesteśmy i co robimy.
Dzisiaj ludzie najczęściej nie myślą o szczęściu jako o
„losie” czy „przeznaczeniu”, tylko raczej jako o mieszance:
przypadku, okoliczności, momentu, kontaktów, miejsca urodzenia, zdrowia i gotowości do wykorzystania okazji.
Skorzystać na czymś, co nie wynika wyłącznie z własnych
zasług, ale też nie jest całkiem oderwane od własnych działań.
Na przykład:
ktoś poznaje właściwą osobę w dobrym momencie,
trafia na rosnący rynek,
unika wypadku, rodzi się w stabilnym kraju,
dostaje pracę, bo akurat zwolniło się miejsce,
kupuje coś przed wzrostem cen 😊
Współczesne ludzie coraz częściej zauważają, że szczęście jest nierówno rozłożone. Nie każdy startuje z tego samego miejsca. Dlatego „mieć szczęście” może oznaczać również:
urodzić się w lepszych warunkach,
spotkać mniej przeszkód,
nie trafić na katastrofę, chorobę, kryzys.