Następną kluczową logiką robotów AI nie jest to, kto jest bardziej efektowny, ale kto może ustanowić podstawowe standardy zaufanej współpracy.
Najtrudniejszym aspektem robotów uniwersalnych nie jest to, czy potrafią chodzić, czy chwytać przedmioty, prawdziwym kluczowym problemem jest to: gdy grupa robotów współpracuje, kto podejmuje decyzje, kto ponosi odpowiedzialność, jak nadzorować, jak iterować i aktualizować, a jednocześnie zapewnić, że nie przyniesie to ludziom ryzyka i kłopotów.
@Fabric Foundation koncepcja jest bardzo klarowna: użyć publicznego rejestru do koordynacji danych, obliczeń i nadzoru, a następnie zbudować zestaw rodzimych podstawowych infrastruktur, aby roboty mogły naprawdę współpracować jak zespół, a nie działały oddzielnie i wzajemnie się konfliktowały.
Weryfikowalne obliczenia są kluczowym kluczem - zmieniają one ustne raporty robotów „mówię, że to zrobiłem” w „możesz zweryfikować, że rzeczywiście to zrobiłem” jako wiarygodny dowód na łańcuchu.
Tak zwana modułowa infrastruktura brzmi abstrakcyjnie, ale w rzeczywistości oznacza jedno: czy roboty różnych producentów i modeli mogą działać, współpracować i ewoluować w ramach tych samych zasad.
Rola $ROBO bardziej przypomina pedał gazu i dzielnik wpływów całej sieci. Kto dostarcza dane, moc obliczeniową, dostęp do urządzeń, audyt bezpieczeństwa i inne zasoby, ten może otrzymać odpowiednie nagrody.
Kierunek jest bardzo poprawny, ale również ekstremalnie testuje zdolności zarządzania: jak zaprojektować mechanizm nagradzania, aby nie stał się rajem dla oszustów? Jak skutecznie wdrożyć nadzór, aby nie było „powierzchniowej otwartości, a w rzeczywistości chaosu”?
To, co ma zrobić, nigdy nie jest hałaśliwe, ale jest porządkiem.