Nie zacząłem patrzeć na @Fabric Foundation , ponieważ fascynuje mnie sprzęt robotyczny.
Patrzyłem na to, ponieważ rozmowa o AI + automatyzacji wydaje się jednostronna.
Wszyscy mówią o mądrzejszych agentach.
Szybszych modelach.
W pełni autonomicznych systemach.
Prawie nikt nie mówi o weryfikacji.
Jeśli maszyny mają podejmować decyzje, transportować towary, zarządzać infrastrukturą, a może nawet wspierać opiekę zdrowotną — nie zależy mi tylko na tym, że są inteligentne. Zależy mi na tym, że ich działania są udowodnione.
To tam Fabric zmienił moją perspektywę.
Nie próbuje wygrać wyścigu o „najmądrzejszego robota”.
Buduje tory koordynacyjne — gdzie dane, obliczenia i zachowanie maszyn mogą być rejestrowane i weryfikowane w publicznym rejestrze.
Jeśli logika się zmienia, jest widoczna.
Jeśli obliczenia są wykonywane, mogą być walidowane.
Jeśli agenci się koordynują, nie jest to ukryte za prywatnym serwerem.
To inna warstwa infrastruktury.
Koncepcja architektury natywnej dla agentów wyróżnia się dla mnie. Większość blockchainów została zbudowana wokół ludzi podpisujących transakcje. Fabric zakłada, że maszyny będą same aktorami ekonomicznymi.
To założenie wydaje się perspektywiczne.
A struktura non-profit dodaje wiarygodności. Wydaje się, że to otwarta infrastruktura zaprojektowana do długoterminowego zarządzania, a nie tylko kolejny zamknięty stos robotyczny.
Jeśli chodzi o $ROBO , nie postrzegam tego jako paliwa narracyjnego. Widzę to jako ekonomiczny klej — dostosowujący zachęty między deweloperami, operatorami a walidatorami w sieci napędzanej przez maszyny.
AI może skalować się szybko. Robotyka może rozwijać się wolniej.
Ale jeśli maszyny mają działać w realnym świecie, odpowiedzialność nie może być opcjonalna.
Dla mnie to prawdziwa gra infrastrukturalna.